ز خدای شرمسارم که نیامدم به کاری
متحیرم که خالق به چه کار ساخت ما را!
ای خدای آسمونها ، ای خدای کهکشون ها ، ای خدای عاشقان ، ای خدای بی کسان.
کجایی که دیگه خسته شدیم از دست این روزگار و اهالی خاکیش 
چی؟ آهان ببخشید سلام 
شرمنده اینقدر دلم پره که یادم رفت سلام و احوالپرسی کنم
راستی چه خبرا ؟ خوش میگذره؟ من که حال و روز خوبی ندارم !
آخه می دونین بی کسی و غریبی بد دردیه؟! آدم و بد جوری دلگیر می کنی ، آدم وقتی تو خونه و شهر خودش غریب باشه می دونین یعنی چی؟ یعنی فاجعه؟!
سلامتی سه تن ناموس و رفیق و وطن
سلامتی سه کس زندونی و سرباز و بی کس
آره غریبی و بی کسی بد دردیه اللهی که هیشکی
بی کس و غریب نباشه که اگه باشه
با این مردم نا مرد و این زمونه نا مردتر
کلاش پس معرکهست.
این وبلاگم یه سنگ صبوری که آدم دلنوشته هاشو
توش می نویسه یه خورده سبک میشه و احساس آرامش می کنه
اه اصلا ولش کن حس نوشتنشو هم ندارم
گویند که مادر ایام مرا زاد
پرورد به دامان غمم دانه حسرت
یا رب تو چه پیغامبری کز قلم و لوح
نازل همه در شان تو شد آیه حسرت
